Bigisma Dansi – Een Surinaamse queer performance over erfgoed, identiteit en beweging

Bigisma Dansi – Een Surinaamse queer performance over erfgoed, identiteit en beweging

Bigisma Dansi is een Surinaamse queer performance waarin geschiedenis, erfgoed, de koto, muziek en dans samenkomen. Met een volledige Black queer cast onderzoekt deze interdisciplinaire kunstproductie hoe Surinaamse queer verhalen uit het verleden doorwerken in het heden. Zo ontstaat een voorstelling die ruimte maakt voor representatie, ontmoeting en verbinding.

Het begin van Bigisma Dansi

Bigisma Dansi begon met een eenvoudige, maar wezenlijke vraag: hoe brengen we Surinaamse queer mensen van toen en nu samen in een kunstzinnige vorm?

Het eerste beeld dat bij me opkwam was de koto. Niet alleen als traditioneel Surinaams kledingstuk, maar ook als drager van geschiedenis, identiteit en verbeelding. Tegelijkertijd moest het een dansi zijn: een beweging. Een beweging die het verleden verbindt met het heden en ruimte maakt voor de toekomst.

Een artistiek onderzoeksproces

Vervolgens ontstonden steeds nieuwe vragen. Met wie maken we dit? Waar vertellen we dit verhaal? Welke verhalen willen we zichtbaar maken? En hoe geven we vorm aan een geschiedenis die vaak onzichtbaar is gebleven?

Stap voor stap vielen de puzzelstukken op hun plek. Iedere maker, performer en ontmoeting bracht een nieuw perspectief. Daardoor groeide Bigisma Dansi uit tot een interdisciplinair kunstproject waarin performance, beeld, taal, muziek en Surinaams erfgoed samenkomen.

De kracht van beeld, taal en muziek

Vanaf het begin wist ik dat het werk visueel moest zijn. Daarnaast speelt taal een belangrijke rol. Welke woorden nemen we mee? Welke talen klinken door de voorstelling? En welke muziek vertelt ons verhaal?

Kiezen we voor muziek van vroeger, die het verleden oproept? Of juist voor hedendaagse klanken die laten horen hoe die geschiedenis nog altijd doorwerkt? Uiteindelijk bleek het antwoord niet in een keuze te liggen, maar juist in de ontmoeting tussen beide.

Zo ontstond Bigisma Dansi: niet vanuit een vastomlijnd plan, maar vanuit een gezamenlijk proces waarin vragen, mensen, beelden, taal en geluid elkaar vonden en samen een nieuwe beweging vormden.

De première tijdens Roze Zondag

Uiteindelijk viel alles op zijn plek. Bigisma Dansi beleefde zijn première tijdens Roze Zondag, direct na de uitreiking van de Mikel Haman Award. Op dat moment werd het project werkelijkheid. Wat begon als een verzameling vragen, beelden en ontmoetingen stond nu als een gezamenlijke performance voor publiek.

Daarmee werd duidelijk dat de voorstelling niet alleen een artistiek experiment was, maar ook een manier om Surinaamse queer verhalen zichtbaar te maken.

Van WorldPride Amsterdam naar WorldPride Kaapstad

Vervolgens diende zich een nieuwe kans aan. Tijdens de Human Rights Conference in de Beurs van Berlage, bij de ceremoniële overdracht van WorldPride Amsterdam aan WorldPride Kaapstad, presenteert Bigisma Dansi zich opnieuw aan een internationaal publiek.

Bovendien staat de productie daar in volle ornaat met een volledige Black queer cast. Die aanwezigheid is veel meer dan een artistieke keuze. Ze is een krachtig statement over zichtbaarheid, representatie en inclusie.

Door ruimte in te nemen, onze lichamen te laten spreken en onze verhalen te delen, laten we zien dat Surinaamse en Black queer gemeenschappen een vanzelfsprekend onderdeel zijn van onze geschiedenis én van onze toekomst.

Waarom Bigisma Dansi ertoe doet

Tot slot is Bigisma Dansi meer dan een performance. Het is een levende ontmoeting tussen verleden en heden. Een viering van Surinaams queer erfgoed, de kracht van de koto en de rijkdom van Black queer verhalen.

Daarom is Bigisma Dansi niet alleen een kunstproject, maar ook een beweging die geschiedenis zichtbaar maakt, gemeenschappen verbindt en nieuwe verhalen schrijft.